Ekşi Sözlük’te “anan” başlığında ne konuşuluyor?
Başlık, tek bir kelimenin gündelik dildeki (argo) kullanımı, küfürle ilişkisi, dozajı ve riskleri etrafında dönen; kısa ama katmanlı bir sohbet gibi ilerliyor. Hem “laf sokma/çatma” amaçlı örnekler var, hem de “bunu her yerde söylemeyin” uyarısı.
1) “Dilime dolandı” tonunda: ek alır, cümlede akar
İlk entry’lerde kelimenin son dönemde dile dolanan bir “laf sokma” malzemesi olduğu söyleniyor ve çekim ekleri alabileceği, diyalog içinde “kendiliğinden” aktığı vurgulanıyor. Burada kelime, kaba/alaycı bir ağızla “tamam hadi, uzatma” gibi bir etki üretmek için kullanılıyor.
2) Anlam katmanları: “an” (zaman) + argo “küfür öneki” gibi
Bir başka entry, kelimeyi iki kanaldan ele alıyor:
- “an”/“an an” gibi zaman belirtme tarafı
- argo kullanımda ise “annen”in kaba konuşmada ses değişimleriyle “anan”a evrildiği ve küfür/argo ön eki gibi çalıştığı iddiası
Bu yaklaşım, başlığın genel ruhuna da uyuyor: “anan” bazen tek başına değil, cümlenin kalanını sertleştiren bir parça gibi konumlanıyor.
3) Yakın akrabalar: “annen”, “eben” ve kelime oyunları
Başlıkta “anan”ın ‘annen’ şeklinde de kullanılabildiği not düşülüyor; hatta bunun “küfür gibi duyulup küfür olmayan” kelimelerle yan yana anıldığı görülüyor.
Ayrıca “eben” gibi akraba/soy hattına dokunan başka argo çağrışımlara ve “Kofi Annan” gibi kelime oyunlarına gönderme yapılıyor. Yani başlığın içinde hem saldırganlık hem de çağrışım esprisi katmanı birlikte bulunuyor.
4) Asıl vurgu: “Riskli kelime”—yanlış yerde dayak sebebi olabilir
Başlığın en uzun ve “ton” belirleyen kısmı, kelimenin kullanımının riskli olduğunu söylüyor: herkesin aynı eşiği yok; bazı insanların aileye dokunan ifadeler karşısında çok sert tepki verebileceği, bunun da tartışmayı hızla tırmandırabileceği anlatılıyor.
5) İnternet alt-kültürü notu: “İnci Sözlük” ve “liseli” yaftası
Daha sonraki entry’lerde kelimenin İnci Sözlük gibi mecralarda “kritik” bir kelime sayıldığından ve bunu kullanan kişinin “liseli” diye etiketlenebildiğinden bahsediliyor.
Yani kelime, sadece argo değil; aynı zamanda internet kültürü içinde bir sınıflandırma/yaftalama işareti olarak da görülüyor.
Sonuç: Başlık ne diyor?
Ortak sonuç şu: “anan”, Türkçede argo bir hızlandırıcı/sertleştirici olarak çalışabiliyor; bazen şaka, bazen laf sokma, bazen de doğrudan hakarete yakın bir etki yaratıyor.
Ama “etki” muhataba göre değiştiği için, başlığın alt metni net: Her ortamda ağızdan çıkarmaya gelmez.